پیچ تند موتورسواری زنان | مشتری زنانه موتورها بیشتر شد | یک راهکار اقتصادی برای دور زدن هزینه رفتوآمد
به گزارش اقتصادنیوز، کلاه ایمنی را محکمتر میکند، پا را روی زمین میگذارد و پیش از روشنکردن موتور، ناخودآگاه نگاهی به اطراف میاندازد؛ نه از ترس خیابان، که از نگرانیِ نداشتن یک برگه قانونی.
سالهاست «زنان موتورسوار» در شهر، بین یاد گرفتن و نداشتن حق رسمی، معلق ماندهاند؛ آموزش دیدهاند، هزینه دادهاند، زمین خوردهاند و دوباره سوار شدهاند، اما پشت فرمان که مینشینند، همچنان یک خلأ حقوقی همراهشان است.
حالا با زمزمههای صدور گواهینامه موتور برای زنان که از سوی دولت طرح شد، تکاپوی تازهای در آموزشگاهها و میان هنرجویان شکل گرفته است، امیدی که میتواند موتور را از یک «تخلف پرهزینه» به یک «وسیله نقلیه قانونی» برای زنان تبدیل کند. با این حال، نبود ابلاغیه رسمی، این خیز دولت را فعلاً در نقطه انتظار نگه داشته؛ انتظاری که هر روز، زنان بیشتری را به آموزشگاهها میکشاند و همزمان، همان سؤال قدیمی را تکرار میکند که در نبود گواهینامه، یاد گرفتن موتورسواری چه فایدهای دارد؟
ماجرای موتورسواری زنان، داستان یک خطی نیست و در همین چند روزی که از 8 بهمن و اعلام خبر نهایی شدن صدور گواهینامه موتور زنان از سوی زهرا بهروز آذر معاون رئیس جمهور میگذرد، کم نبودند اظهارنظرهایی که مسیر این داستان را تغییر دادهاند؛ برخی این خبر را بی ارتباط به شرایط فعلی کشور و تنها یک تلاش برای کسب وجه دولت میدانند و برخی نیز از لزوم نهایی شدن این تصمیم مهم، صحبت میکنند.
آموزش هست، اما گواهینامه نه!
مرتضی محمدی، یکی از چهرههای فعال در حوزه آموزش موتور به زنان است که در مناطق مختلف شهر مانند ورزشگاه تختی، کلاسهای آموزشی دارد. 10 سال از زمانی که او آموزش موتورسواری به زنان را شروع کرد، میگذرد و حالا با کمک مربیان زن، شرایط را برای آموزش زنان فراهم کرده است.
محمدی معتقد است که آموزش موتور برای زنان سالهاست در جریان است، حتی زمانی که کمتر کسی دربارهاش حرف میزد؛ «۱۰ سال پیش شاید ۸۰ تا ۹۰ نفر آموزش میدادم، اون زمان چون مربی کم بود، بعضی از خانمها از شهرستان به آموزشگاه من میومدن اما حالا آموزشگاهها زیاد شدهاند و رقابت هم بالا رفته است.»
به گفته او، زنان از سنین مختلف برای آموزش مراجعه میکنند، اما بیشترین متقاضیان بین ۲۰ تا ۳۵ سال هستند؛ «این روزها که خبر صدور گواهینامه اومد، خانمهای بیشتری برای یادگیری میان، از خانمهایی که دوچرخهسواری بلد نیستن تا خانمی که ۶۵ ساله برای یادگیری موتور اومده بود. کلاسهای ما براساس توانایی آدما به شکل خصوصی و عمومی برگزار میشه، در کلاسهای عمومی چند نفر، با هم آموزش میبینن.»
دورههای آموزشی معمولاً ۷ جلسه تضمینی است و هزینهها بسته به نوع آموزشگاه، بین ۲ تا ۳ میلیون تومان متغیر است. محمدی توضیح میدهد؛ «آموزشگاهها دو دستهاند؛ بعضیا مثل ما فقط آموزش میدن، بعضی هم آموزش و صدور گواهینامه دارن.»
موتور عصای دست زنان کارمند
برخلاف تصور عمومی، موتورسواری برای بسیاری از زنان نه تفریح، که یک راهحل اقتصادی است. محمدی میگوید بیشتر هنرجویانش برای رفتوآمد محل کار به سراغ موتور میآیند؛ «وقتی یک خانم ۲۰ میلیون تومان حقوق میگیره، نمیتونه هزینههای خرید ماشین را بده و توی این ترافیک شهرهای بزرگ، موتور براش یک وسیله ضروری میشه.»
به گفته او، زنان به موتورهای دندهای علاقه دارند، اما بهدلیل کنترل بیشتر و احساس امنیت، اغلب به سمت موتورهای اتومات میروند؛ هرچند کار با آنها هم ساده نیست.
انتظار برای ابلاغیه
با وجود افزایش تقاضا، نبود ابلاغیه رسمی صدور گواهینامه، مهمترین مانع پیشروی زنان موتورسوار است.
در برخی آموزشگاهها، همهچیز برای شروع رسمی آماده است؛ آموزش یکماهه، ۵ جلسه آنلاین آییننامه و ۵ جلسه عملی، با هزینهای حدود ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان اما هنوز پاسخ نهایی یک جمله است: «بخشنامه نیامده؛ احتمالاً بعد از عید.»
به گفته مسئول ثبتنام یک آموزشگاه در خیابان سیمتری جی، تعداد زنانی که هر روز برای گواهینامه موتور تماس میگیرند یا حضوری سئوال میپرسند، در این مدت افزایش یافته است و این آموزشگاه هم مانند سایر آموزشگاهها تمام جواب را در انتظار برای ابلاغ بخشنامه خلاصه میکند.
نظرهای متفاوت زنان موتور سوار
در این سوی میدان، یعنی نقطهای که زنان موتور سوار یا شیفته موتور ایستادهاند، نظرات متفاوتی مطرح میشود، برخی این گواهینامه را در شرایط فعلی کشور، جز دغدغه خود نمیدانند و در مقابل برخی هنوز مطالبه خود را پیگیری میکنند.
فرشته که از دهه 20 زندگیاش، استفاده از موتور را یاد گرفته است، حالا بعد از گذشت 15 سال از اولین تجربهاش، میگوید که بیصبرانه منتظر دریافت گواهینامه است؛ «اگه گواهینامه صادر بشه، اولین نفری هستم که برای گرفتنش اقدام میکنم، همه ما این را یک گشایش میدونیم؛ اینکه بدون دردسر، قانونی و با خیال راحت موتورسواری کنیم، یک آرزوئه.»
او میگوید: «باید موتور را بهعنوان یک وسیله نقلیه دید. با این ترافیک و هزینهها، خیلیها اصلاً امکان خرید ماشین ندارن و ای کاش این محدودیت قانونی رو بردارن.»
نوسان در فروش موتور
رحیمی یک فروشنده موتور در غرب تهران است و این سالها فروشگاههاش بارها و بارها مشتریان زن و علاقمند به موتور را به خود دیده است، به خصوص در سالهای اخیر که تب موتورسواری در میان زنان ایرانی در شهرهای بزرگ بالا گرفت.
حالا که خبر صدور گواهینامه موتور برای زنان شکل و شمایل رسمی به خود گرفت و در میان اخبار رسانهها دست به دست شد، وضعیت فروش در این بازار هم به قول این فروشنده موتور«تکانی» خورده است.
رحیمی در این رابطه به اقتصادنیوز میگوید؛ «مشتریای خانم خیلی بیشتر شدن، تا قبل از این خبرها، مثلا روزی 2 تا مشتری خانم میومد، اما الان هر روز نزدیک به 10 نفر میان که میخوان موتور بخرن. خانمها خیلی استقبال میکنن.»
موتورهای طرح وسپا و کلیک در لیست محبوبهای زنان قرار دارند، موضوعی که این فروشنده موتور در مورد آن توضیح میدهد: «خانمها بیشتر دنبال موتور اتومات هستن و به خاطر سبکی موتورهای طرح وسپا و کلیک، این مدلها را بیشتر میخرن.»
